"Mam taką ulubioną przypowieść o starym,
brzydkim i biednym Żydzie, który postanowił
się zmienić. Jahwe go posłuchał, dał mu
młodość, bogactwo i urodę, ale tego samego dnia
Żyd, przechodząc przez ulicę, wpadł pod samochód.
Trafił do nieba i pyta:
-Co mi uczyniłeś Jahwe? Za co ta nagła śmierć?
A Bóg na to:
-A wiesz, Icek, tak się zmieniłeś, że Cię nie poznałem.

Więc czy można mieć wszystko i czy na tym polega szczęście?
Coś dostajemy i coś musimy w zamian poświęcić."

Tak podsumowują w swoim artykule pt."Pokochać samotnika"
Magdalena Kuydowicz i Wiesław Sokoluk.

Cały artykuł jest poświęcony opisowi relacji i osobowości
dwóch osób, Jakuba - samotnika, pracoholika i Małgo - niezależnej
kobiety.

Polecam ten artykuł szczególnie dlatego, że przedstawione są w nim
dwa zupełnie różne punkty widzenia - kobiety i mężczyzny,
które jak się okazują mają sens i co najciekawsze mogą istnieć razem.

Pokochać samotnika, Charaktery / Maj 2010

Przekonał mnie ten utwór,
jakąś taką wrodzoną wrażliwością,
subtelnością.
Tyle w tym, bieli..

Don't bring me down, Sia

Kiedy brak tchu,
paradoksalnie
pojawia się więcej sił,
tak jakby drzemały w nas
i tylko czyhały na tak
ekstremalne sytuacje..

a potem,
mały uśmiech do siebie,
przez brak rozwagi?
wariactwo?
a może przyjemność?
Sama nie wiem.

Od jakiegoś czasu,
czuć sierpień,
tyle żniw ostatnio..
czyżby i lato miało
inny posmak?
inne znaczenie?

Dziękuję Panu I. za ciekawy wpis na swoim blogu,
który dotyczy tego,jak łatwo można przedstawić
swoją osobę za pomocą kilku obrazków.

O to instrukcja, dla ciekawskich oczywiście.
"Trzeba wejść tutaj,
następnie w wyszukiwarkę wstukać odpowiedzi na dwanaście pytań ( w dowolnej kolejności )
- po angielsku lub też w swoim tubylczym języku. pytania są takie:
jakie jest twoje pierwsze imię,
jakie jest twoje ulubione jedzenie,
do jakiej szkoły chodziłeś,
jaki jest twój ulubiony kolor,
kto jest twoim idolem,
jaki jest twój ulubiony napój,
gdzie chciałbyś pojechać,
jaki jest twój ulubiony deser,
kim jesteś lub chcesz być,
co kochasz,
jakie jest pierwsze przychodzące ci na myśl( jedno ) słowo, które cię określa,
pod jakim imieniem funkcjonujesz w sieci?

po wystukaniu odpowiedzi na poszczególne pytania, należy wybrać jedno zdjęcie
( na każdą odpowiedź ) z pierwszej strony, która wyskoczy.
najlepiej takie, które podoba się najbardziej
( niekoniecznie będące ilustracją do hasła ).
adresy url wybranych zdjęć należy skopiować tutaj, tutaj
wcześniej ustawiając w ustawieniach 4 kolumny ( columns ) i 3 wiersze ( rows ).
na koniec kliknąć należy w create i już.
powstaje obrazkowy wizerunek naszej osobowości."

Pan Igor- http://polowanienaobloki.blogspot.com

Mi wyszło to, tak:

Trailer filmu - PS. I Love You

Dzisiejszej nocy chciałabym
podzielić się wrażeniami
dotyczącymi filmu,
którego może Panowie by nie polubili,
ale jest w nim coś specyficznego,
życiowego i na swój sposób magicznego.

Mimo wszystko mam wielką nadzieję,
że i Panowie przekonają się do takiego
rodzaju kina - lekkiego i subtelnego,
pełnego emocji i przygody.

Polecam serdecznie ten film,
ponieważ jest tak naprawdę na każdą okazję.
Dla kobiet jest to z pewnością wyciskacz łez.
Miło by było gdyby mężczyzna mógł w takich
momentach nadstawić swój magiczny rękaw.

Film: PS. I Love You
reżyseria: Richard LaGravenese
scenariusz: Steven Rogers, Richard LaGravenese
muzyka:
John Powell
zdjęcia:
Terry Stacey
na podstawie:
Cecelia Ahern (powieść)

Jeden z moich ulubionych dzieł impresjonistycznych.
Tyle tutaj ciepłych barw, a wszystko ukazane w tak
oszałamiającym ruchu.

Rain, Steam and Speed – The Great Western Railway, 

J. M. W. Turner

Co widzimy, kiedy przymykamy oczy?
Kiedy wgłębimy się w swoje myśli?

Uśmiech, niewyrazisty, tajemniczy
pełny pomarańczu i cynamonu,
smaczny i tak pożądany.

Z oddali łąki, pola i zboże,
motyle i słyszalny, wyczuwalny
powiew wiatru,
zimny - bo wschodni.

Nie ma obrotu za siebie,
widać jedynie drugi uśmiech,
tak zniewalający,
który mówi wszystko,
o którego nie trzeba pytać,
domyślać się.

To znaczenie wypełnia cały ten świat,
wszystko jest w harmonii,
tak błogim spokoju,
do którego można by wracać
każdego dnia.