Na dzisiaj, trochę tajemnicy,
czyli Justyna Steczkowska i "Terra".

 

[ciemność..]

kartki zapełnione wyrazami, krótkimi frazami.
one krzyczą, osłaniają się z bólu.

[przerażenie..]

słowa uciskają, wyrazy kłują,
jak igły, wdzierają się w samo sedno.

gdzieś między trwogą a bezpieczeństwem,

nie znają umiaru.

 "Interrupt – to die –
Przerwać – i umrzeć –
Until the Moss had reached our lips
– And covered up – our names –
Aż Mech sięgnął naszych ust –
I przykrył – nasze imiona
Withdraws – and leaves the dazzled Soul
In her unfurnished Rooms
Wycofa się – i olśnioną Duszę zostawi
W jej Pokojach nieumeblowanych
Then – close the Valves of her attention –
Like stone –
Wtedy – zamyka się Śluza jej uwagi –
Jak Głaz –
When orchestra is dumb –
[The Violin in Baize replaced –]
And Ear – and Heaven – numb –
Kiedy zespół zamilkł –
[A skrzypce złożono –]
Myśl – i Niebo – zaćmione
The Heavens with a smile,
Sweep by our disappointed Heads
Without a syllable –
Niebiosa z uśmiechem,
Bez słowa obejmują nasze
Rozgoryczone Głowy
The Tapestries of Paradise
So notelessly – are made!
Tapiserie Raju
Tak bezgłośnie – utkane!"

Po długiej przerwie, gorąco polecam

Jorie

 Graham i "Notatki ciszy".
Więcej: http://portliteracki.pl/przystan/teksty/notatki-o-ciszy/