"Zagadka ludzkiego żywota nie polega,
żeby tylko żyć, ale na tym, po co żyć."

Fiodor Dostojewski, Bracia Karamazow

Piotr

Bywają takie momenty,
kiedy chcemy podzielić się swoimi doświadczeniami,
kiedy potrzebujemy komuś coś ofiarować,
bezinteresownie - ot tak, po prostu.
Dzielimy się więc tym, co dla nas nowe
i z reguły bardzo istotne.

Nie wiedziałam i nie potrafiłam sobie tego wyobrazić,
jak to jest tracić każdego z ważnych mi osób pokolei,
i zostać sama, w świecie pełnym ludzi i ich marzeń..

Kompletnie nie rozumiałam, czym jest depresja
i jak ona jest wielkim zagrożeniem dla każdego z nas.

Piotr pomimo wielu problemów,
radzi sobie - podejmuje walkę z każdym dniem,
tak jakby podświadomie wiedział,
że ta walka to jedyny sens jego życia.
Pomimo wielu trudów i znojów mam wrażenie,
że jest silnym człowiekiem.

On doskonale wie,
co to znaczy stracić wszystkich,
jakby na pstryknięcie palca,
wie również czym jest depresja
i jak wielkim trudem jest życie
z tak pogrążającymi myślami.
Potrafi o niej mówić bez skrępowania,
tak jakby to była część jego osobowości.
Zdaje sobie sprawę,jak ciężko zmienić
myślenie nas - Polaków na temat depresji,
ale jest pełny wiary w to, że pomalutku
będzie to ewoluować w pozytywną stronę.

Bez wątpienia jest to człowiek,
który ma wiele pokory do swojego życia jak i całego świata.

Piotr: "Wiesz, uświadomiłem sobie,

że hołdowanie własnym słabościom

nie prowadzi do niczego dobrego,
ba powoduje, że zatracamy się bardziej

we własnych słabościach.
Przeżywanie w pełni chwili to uśmiech,

chęć robienia nowych rzeczy,

to nieszablonowe spojrzenie na otaczający nas świat."

"Cold, cold water
Bring me round
Now my feet won't touch the ground"

Coldplay, Strawberry Swing

"Pewien człowiek otworzył szufladkę w komodzie swojej żony

 i wyjął z niej mały pakiecik owinięty w bibułkę. 

To - powiedział - nie jest zwykłe zawiniątko, 

to jest Jej bielizna osobista. 

Wyrzucił opakowanie ukrywające zawartość 

i przyjrzał się jedwabnej, wykończonej koronką bieliźnie.  

- Kupiłem to Jej, kiedy pierwszy raz pojechaliśmy do Nowego Jorku, 

9-10 lat temu. Nigdy jej nie założyła, czekała z tym na jakąś  

specjalną okazję! Więc dobrze - pomyślał - dzisiaj nadarzyła się 

odpowiednia okazja. Zbliżył się do łóżka i ułożył bieliznę 

przy jej głowie, obok innych rzeczy.  

Żona tego człowieka zmarła dzień wcześniej  

po krótkiej chorobie i niedługo zacznie on ubierać ją do trumny. 

Na koniec ów mężczyzna, patrząc się w moją stronę, powiedział: 

Każdy dzień, który przeżywasz, jest tą specjalną okazją. 

Nasze okazje już minęły.Nie warto było zostawiać wszystkiego na potem."

Inne drzewo, Urszula Ptak-Małysiak

Nowe teorie,
abstrakcyjne wyjaśnienia.

Pomimo złości
przez te bezsenne noce,
pojawia się tyle wymiarów znaczeń..
Ich ogrom nie potrafi nikogo
przeskoczyć.

Mkną  tak szybko,
niemal  z prędkością światła.

Przyjaźń nie zna wieku,

czyli historia z Panią Różą w roli głównej.

Czasami nie mamy wpływu na to, kto stanie nam na drodze.
Czasami wydaje mi się, że to nieświadome decyzje
popychają nas do ludzi, do poznawania ich osobowości, natury.

Pani Róża stała się z początku nieświadomym "kąskiem",
który podczas kosztowania okazał się bardzo interesujący.
Jakie jednak tematy można nawiązywać z kobietą,
nieco starszą i bardziej doświadczoną przez życie?
Czy można wytrzymać pod jednym dachem z osobą,
która ma swoje przyzwyczajenia i widzimisie?

Nigdy nie poznałam tak temperamentnej i energicznej 70-latki,
która z osobowości wydaje się być po prostu młoda.
To, co niesamowicie pociąga jest nieco enigmatyczne.
Ciężko to nazwać, w jakiś sposób określić.

Pani Róża -była moja współlokatorka i
zarazem była właścicielka mieszkania - to przykład osoby,
która korzysta z każdego dnia w stu procentach.
Cóż to jest to, sto procent? Myślę, że radość z każdej chwili.

Pani Róża: "Ja? Żyję nadzieją na lepsze jutro.

Boję się śmierci, chociaż zrobiłam wszystko o czym marzyłam.

Mam wspaniałe dzieci i dużo wnuków, czego chcieć więcej?

Zdrowia, zdrowia! "

"Okazuj ludziom wdzięczność za to, co dla Ciebie zrobili.

Kiedy coś spieprzysz, przeproś.

Nigdy nie narzekaj, po prostu pracuj jeszcze ciężej."

Randy Pausch