DOTKLIWE BANAŁY

2012-02-10T09:44:00.001-08:00

Każdy ton głosu zbywa,
napełnia usta tarninowym smakiem,
przez które cierpkość staje się drażliwa.

Każdy dotyk rwie,
ściska serce żelazną dłonią,
jakby chciała intensywnie poruszyć do życia.

Wszystko za dotkliwe, za wyraziste,
w tym to zimno przeraźliwie krzykliwe.

2012-02-09T10:16:00.000-08:00

"Nagle zrozumiałem coś, co trudno jest wyrazić słowami na jawie. Ale we śnie znaczenia nie potrzebują ubierać się w słowa, by być zrozumiałymi. A chodziło mniej więcej o to, że nic naprawdę nie jest takie, jakie nam się wydaje.
Że widziałem świat tylko z jednej strony, ze strony mojego okna. Tymczasem z okna na ósmym piętrze widać było wszystko inaczej, odwrotnie, jakby w zwierciadle. Choć przecież ja wciąż pozostawałem ten sam, choć odmienny w swoich własnych oczach i zupełnie różny w oczach Jego."

Polowanie na obłoki, I. Kulikowski

2012-01-29T01:18:00.000-08:00

Na piękną, zimną i słoneczną niedzielę, równie ciekawy utwór.

Uroczy głos i ciekawe brzmienia.

Hugh Laurie&Tom Jones, Baby Please Make a Change.

2012-01-25T07:29:00.000-08:00

Dzisiaj chciałabym gorąco polecić galerię Monalli.
Jej prace to zdecydowanie portrety, w których się specjalizuje.
Zdjęcia poruszają, przenoszą nas do innego świata, w którym
zasadą jest jego piękno.

Zapraszam: http://monalli.blogspot.com

2012-01-23T07:46:00.000-08:00

Czy da się na stałe zmienić kolor oczu?

W chwili obecnej, osoba, która marzy o innym koloru oczu niż ma, może zadowolić się jedynie szkłami kontaktowymi. Wkrótce jedynie nie będzie zmuszony do zakupu sztucznego koloru. Amerykański okulista Gregg Homer opracował metodę, dzięki której, można zmienić oczy brązowe na te, niebieskie.

Dzieje się tak dlatego, że osoba posiadająca brązowy kolor oczu, w istocie posiada kolor niebieski. Dlaczego zatem go nie widać? Błękit zasłania warstwa brązowego pigmentu. Aby go się pozbyć, według Homera, wystarczy zastosować zabieg laserowy, 20-sekundowy oraz cztery tygodnie cierpliwości. Podczas tych czterech tygodni, oczy przejściowo ściemniają się, a potem staną się błękitne.

Sekrety technologii/Sekrety nauki/Luty 2012.

2012-01-01T07:58:00.000-08:00

Gorąco polecam, dobry początek Nowego Roku (;
Sons of Anarchy.

2011-12-28T04:07:00.000-08:00

Dzisiaj wracam do muzyki znanej większości, czyli
U2 i utwór pt. "Moment of Surrender".

"I tied myself with wire
To let the horses run free
Playing with the fire
Till the fire played with me".

2011-12-20T11:17:00.001-08:00

Wesołych Świąt!

Źródło zdjęcia: http://www.dwsmg.com/wp-content/uploads/2010/12/Santa4.jpg

2011-12-17T11:24:00.001-08:00

Oddajemy się chwili, kiedy wszystko zamarza,
staje się lśniącym kamieniem,
którego w żaden sposób nie można poruszyć.

Ból zanika, podobnie jak radość i smutek.
Może to rodzaj psychotropowego świata,
który nie może unieść nic ponad siebie?

2011-12-12T08:49:00.000-08:00

jej zawsze zamknięcia

jej za ciasno
za ciemno
za głucho

jej za-wiersze

[jej zawsze zamknięcia], K. Miłobędzka.

2011-12-02T06:54:00.001-08:00

Ciekawy film tego roku obejrzałam dzisiaj,
i choć nie jest wyciskaczem łez, niesie ze sobą jakieś przesłanie..
"Jeden dzień" to oczywiście melodramat, w których się lubuję.
Gorąco polecam, nawet Panom (;

2011-11-30T09:29:00.001-08:00

Na dzisiaj cudowne zdjęcia Kacpra Kowalskiego.
Wyróżniają się przede wszystkim nieprzeciętnością czyli perspektywą z lotu ptaka.
Zapraszam na bloga: http://www.kacperkowalski.blogspot.com

2011-11-25T08:55:00.001-08:00

Jak cieszyć się życiem

"Mamy z nią kłopot - albo sobie jejodmawiamy

w imię wyższych celów, albo w niej sięzatracamy.

A wystarczy wsłuchać się we własne ciało.

Ono wie czego i ile nam potrzeba.Przyjemność

niewymuszona na poziomie ciała i płynącaz głębi

duszy to twórcza siła, o którą samimusimy zadbać."

Przyjemność zdaje się być podejrzanawielu ludziom, ponieważ z jednej strony kojarzy się z radością, a zdrugiej uważana jest za coś grzesznego, co odciąga nas od obowiązków i odpowiedzialności.

Szczególnie ta druga strona wpływa naludzi, przez co przyjemność staje się podejrzliwa. Dlatego wielu z nas odczuwaprzyjemność nie jako radość, a lęk czy nawet ból.

Cherie Carter Scott w swojej książce pt. „Jeśliżycie jest grą, oto jej reguły” pisze: „ Ciało staje się jednym z najgłębszychźródeł przyjemności, kiedy w pełni otwierasz pięć zmysłów i doświadczaszfizycznego cudu bycia żywym”. Spożywanie ulubionej kawy, smacznego jedzenia,zatracenie się w ciekawym filmie czy książce, to wszystko wywołuje (a wzasadzie powinno wywoływać) taki stan.

Wiemy jedno, na przyjemności nie starczaczasu, zatracamy się w obowiązkach – szczególnie pracy, zarobkach. Przestajemyodczuwać i potrzebować przyjemności, a to z kolei może prowadzić do wieluproblemów w życiu osobistym.

Korzyści z czerpania przyjemności mnożąsię, daje ona motywację ,energię do życia twórczego, pozytywne nastawienie dowielu spraw.

Jednak paradoksalnie, nie potrafimy sięcieszyć, choć żyjemy w czasach gdzie przyjemność jest istotnym elementem życia.Filmy, książki, media, muzyka, wszystko to ma sprawić aby było nam miło. Jestto jednak bardzo powierzchowna rozrywka, której celem staje się ucieczka od problemów,samego siebie, ogólnie życia. Gdyby istniała prawdziwa przyjemność, w żaden sposób nieograniczałaby naszego rozwoju.

Tylko.. jak to zmienić?

Jak cieszyć się życiem/A. Gutek/Zwierciadło/Grudzien 2011

2011-11-21T10:56:00.001-08:00

Na chwile przemyśleń, przy winku, herbacie z rumem,
Fink i utwór pt. "Yesterday Was Hard On All Of Us".

"Just so you know Because Because
Our paths, they cross,

Yesterday was hard on all of us".

2011-11-15T09:47:00.001-08:00

Magiczny dym unosi się i stopniowo opada,
zmusza dzień do niedźwiedziego snu,
gdzie obrazy krzyżują się i zatracają całą swoją logikę..

Ponoć człowieczym uśmiechem można je rozszczepić,
na sensowne kawałeczki zdarzeń,
jednak musi to być czas cudów, w które ciężko uwierzyć.

2011-11-13T04:20:00.001-08:00

” – A skąd wiesz, że ty jesteś obłąkany?
– Po pierwsze – odpowiedział Kot – pies nie jest obłąkany. Zgadzasz się z tym?
– Chyba tak – odpowiedziała Alicja.
– No, więc widzisz – ciągnął Kot – że pies warczy, jak się rozgniewa, a kiedy jest zadowolony – macha ogonem. Otóż ja normalnie warczę, kiedy jestem zadowolony, a macham ogonem, jak się rozgniewam. I dlatego jestem wariat.”

Alicja w Krainie Czarów , Lewis Caroll.

2011-11-11T09:27:00.001-08:00

Ciekawa interpretacja świata, oczywiście przez Amerykanów.
Czy tak subiektywna? Sama nie wiem.

Źródło: http://www.seeingtheforest.com/archives/funny/

2011-11-08T08:14:00.000-08:00

Dzisiaj, troszkę zbójecki utwór
The Cadillac Black, pt. "Down To The River".

2011-11-02T05:19:00.000-07:00

Nie każdy smutek do depresja

"Czasami warto pobyć sam na sam ze smutkiem, poobcować z tym specyficznym stanem ducha, który może nam przynieść dużo dobrego".

Bardzo łatwo pomylić smutek z depresją, dzieje się tak dlatego, że jest on emocją, która pełni rolę dominujacą w większości typowych stanów depresyjnych. Według Artura Cedro smutek to jeden z elementów definiujących nasze życie. Problemy z pracy, kłótnie z partnerem, zmęczenie nadmiarem obowiązków - to wszystko to rzeczy prozaiczne, normalne. Mówienie o depresji, a w zasadzie zganianie na taki stan, to nic inego jak uchylanie się od odpowiedzialności za swoje czyny, ponieważ analiza stanu w jakim się znajdujemy mogłaby nas doprowadzić do wniosków, że należałoby coś zmienić w naszym życiu, lub co gorsza zgodzić się na konsekwencje naszych decyzji.

Smutek ma swoją przyczynę, a depresja wkracza poza przeżywanie jedynie smutku. Bardzo często w depresji mamy doczynienia z tzw. anhedonią, czyli całkowitą niemożnością przeżywania pozytywnych stanów emocjonalnych. Oznacza to, że nie jesteśmy w stanie wykonać najprostszej czynności, ponieważ nie mamy na to siły. Skutkiem tego jest przestanie radzenia sobie ze wszystkim od pracy poczynając, po zwykłe obowiązki kończąc.
Zadaniem smutku jest skłonienie do refleksji lub jakiejkolwiek zmiany.
Korzystajmy z tego.

Nie każdy smutek do depresja/A. Cedro, P.Żak/Charaktery/Listopad 2011.

2011-10-30T12:06:00.000-07:00

Na chwile przemyśleń, wręcz sobowtór Chrisa Martina,
Mat Kearney- Won't Back Down.

2011-10-28T04:54:00.001-07:00

Nie brakuje słów przy zimnych podmuchach wiatru,
tak jak nie brakuje emocji, które budzą się po otwarciu oczu - każdego dnia.
To jakby wyssane z palca czynności, które mają nadawać wszystkiemu sens.
Czego więc brakuje? Czy w ogóle powinno czegokolwiek brakować?
Chyba nie, bo wówczas co miałoby znaczenie?

2011-10-25T09:46:00.000-07:00

"Eustace wkładał duży wysiłek w składanie w całość szczegółów osobistej filozofii. Wiedział, że jego posłannictwem jest nauczać świat, ale czego dokładnie powinny dotyczyć jego lekcje? Chciał uczulić ludzi na godne pożałowania traktowanie ziemi przez napędzający konsumpcję styl życia. Nauczyć ich, jak osiągnąć wolność od tego, co jego dziadek nazywał kiedyś "rozmiękczającym i ograniczającym horyzonty wpływem miasta". Wyćwiczyć w zwracaniu uwagi na to, jakich dokonują wyborów. ("Ograniczanie, wielokrotne używanie i odzyskiwanie to dobre koncepcje - powtarzał - ale wszystkie trzy powinny być naszą ostateczną ucieczką. Bo tak naprawdę należy się skupić na dwóch innych... na ponownym rozważeniu i odrzuceniu. Zanim kupicie jakiś artykuł jednorazowego użytku, zadajcie sobie pytanie, dlaczego w ogóle ten produkt jest wam potrzebny. A potem z niego zrezygnujcie. Nie bierzcie go. Uda się wam"). Wszystko sprowadziło się do idei, ze ludzie muszą się zmienić. Wszystko sprowadziło się do życia w zgodzie z przyrodą, bo inaczej świat zginie. Eustace Conway wierzył, że potrafi im pokazać, jak mają to zrobić."

Ostatni taki Amerykanin, E. Gilbert

2011-10-20T08:57:00.000-07:00

Na dzisiaj trochę inny wymiar sztuki,
czyli różnego rodzaju transformacje postaci.

Źródło: http://mayakovskij.posterous.com/truly-amazing-art-on-human-heads

2011-10-15T03:31:00.000-07:00

Na jesienne i mroźne wieczory,
Shady Bard i "Torch Song".

Zespół łączy różne gatunki muzyczne,
m.in. jest to folk, muzyka alternatywna
czy indie.

2011-10-05T11:05:00.000-07:00

Bieg czasu

"Skąd i dokąd płynie czas? Czy przyszłość jest przed nami, czy na samym dole?
Przyszłość na dole? Tam właśnie widzą ją mówiący językiem mandaryńskim Chińczycy."

Naukowcy ze Stanford University w USA twierdzą, że potrzeganie upływającego czasu zależy od naszego ojczystego języka. Tłumaczą to przez przykład, w którym anglojęzyczne osoby po przedstawieniu im czterech fotografii tej samej osoby w różnym wieku, zaczną je układać od lewej strony i tam ułożą jako pierwszą fotografię z dzieciństwa. Według nich tak biegnie czas. Oznacza to, że każda z kultur korzysta z pojęć przestrzennych tak aby opisać czwarty wymiar - czas.

Inny przykład to plemię Pompuraaw żyjące w Australii, które nie ma swoim języku słów na opisanie relacji przestrzennych np. "na prawo", "przed". Zamiennikiem są tutaj kierunki świata i dlatego podobnie myślą o czasie. Ułożyliby oni zdjęcia inaczej, ze wschodu na zachód.
W języku mandaryńskim "góra" wiąże się z przeszłością, a "dół" oznacza przeszłość. Ułożyliby więc zdjęcia w kolumnie. Na samym szczycie znalazłyby się zdjęcia związane z przeszłością.

Jak więc widzimy czas my?

Bieg czasu, V.Ross, Psychologia dziś (nr 3/2011).

2011-10-02T02:29:00.000-07:00

Cytując ulubione fragmenty książek, nie zapowiadałam ich.
W tym wypadku, książkę mogę polecić jedynie tym mężczyznom,
którzy mają do siebie wiele dystansu. W innym przypadku..
zostaną bardzo skrzywdzeni przez Panią Hanię.

"Coraz częściej spotykam w prasie kobiecej z wołaniem o zaprzestanie walki płci i wzajemne zrozumienie. Nie wiem po co, bo to niemożliwe. Zawsze będzie istniał Tarzan - samiec alfa i krucha popiskująca Jane. Literatura ustaliła, co kto ma robić, do tego doszło wychowanie i mamy macho i lalunię. Organizacje kobiece nie rozumieją, że ta rola dla wielu kobiet jest fantastyczna i jak Arabki popierają istnienie światów damskiego i męskiego. Ich owłosieni partnerzy z przyjemnością patrzą na sztuczki mające na celu wyłudzenie kasy na duperele, a one nie komentują brzuszyska pełnego piwa. W tym świecie zmian nie będzie, bo dwa razy młodsze od swoich partnerów sprytne analfabetki akceptują swoją rolę (...).
Faceci są przekonani, że kobiety przepadają za nagłymi szarpaninami. Kobiety tego nienawidzą, ale niektóre udają ,że przepadają i dostają ferrari (...). Malujemy usta przed wyjściem na ważne przyjęcie. Nagle nasz partner czuje przyjemne mrowienie tam gdzie trzeba i postanawia wykazać się fantazją. Podkrada się od tyłu, gryzie w ucho jednocześnie ściągając nam majtki. Na koniec robi krowiaka na karku, a my z rozmazaną szminką wyglądamy jak wampir po kolacji. Jeżeli damy ukochanemu w łeb, to może zostać impotentem, jeżeli nie damy, będzie znowu próbował (...).

Przeciwieństwem samca alfa jest kulturalny facet, który stara się z laskami dogadywać, szanować je, a czasami posuwa się do wspólnego chodzenia do sklepów. W łóżku jest zestresowany i traci libido, bo trudno partnerce, której poglądy na temat tarczy rakietowej nam imponują, zaproponować oral albo założyć kajdanki".

Samiec Alfa, Hanna Bakuła.

2011-09-27T05:18:00.000-07:00

Na ten jesienny czas - Wye Oak,
czyli duet indie-rockowy.

2011-09-19T10:32:00.000-07:00

Na dzisiaj, trochę sztuki. Zabawa cieniami zawsze była
wyjątkowo interesująca. Choć nie wiem czy tak bardzo.
Jak widać, wyobraźnia nie ma granic.

Źródło: http://www.imagegossips.com/2011/04/amazing-shadow-art/#more-23578

2011-09-16T10:52:00.000-07:00

Pan z muzyką

Takie zdarzenia mają miejsce rzadko,

nawet na prowincjach, które powoli (ale)

idą wraz z nowoczesnością.

Siedząc na przystanku i oczekując na bus,

można było zauważyć stary, spracowany,

wiekowy rower. W samym rowerze nie było

nic nadzwyczajnego, prócz bagaży naładowanych

w równie starych torbach. Chleb, kawa, owoce to

zdążyłam przyuważyć. Nie znałam z widzenia

mężczyzny, ale mówiło coś od niego, że jest wyjątkowy

na jakiś swój sposób. Kaszkiet i wszystko w starym stylu

miało swój nastrój.

Kiedy po kilku minutach, usłyszałam kilka nut, granych z radia,

ale jakby nadawanego w latach mi kompletnie nieznanych,

wiedziałam, że człowiek ma swój świat, którym żyje.

To było jakby cofnięcie się i przeżycie wszystkiego na nowo.

Kiedy odjechał, muzyka stopniowo się zatracała, powędrowała

razem z nim..

2011-09-14T12:07:00.000-07:00

Na dzisiaj The Mick Fleetwood Blues Band i utwór
"Black Magic Woman".

2011-09-08T13:23:00.000-07:00

Na dzisiaj coś (nie)słodkiego, dla łasuchów i nie tylko :)
Ciasto cytrynowo-bezowe.

Zaczynamy od wyrobienia podstawy, czyli ciasta z makiem:
150g mąki
20g maku
szczypta soli
75g niesolonego masa pokrojonego w plastry
120 ml zimnej wody

Wszystko mieszamy, owijamy ciasto folią i wstawiamy do lodówki
na około godzinę.
Później rozgrzewamy piekarnik do 200 stopni, wykładamy ciasto
i pieczemy 10 minut w tej temperaturze, potem zmniejszamy ją do
180 stopni i pieczemy kolejne 12 minut.
Ciasto studzimy.

Drugą rzeczą jaką się zajmujemy w tym czasie to nadzieniem.
240 ml wody
120 ml mleka
240g cukru
120g mąki kukurydzianej
5 żółtek
sok z 3 cytryn
60 g niesolonego masła

Do garnka wlewamy wodę, mleko, dosypujemy cukier i mąkę.
Doprowadzamy do wrzenia, mieszając. Następnie zdjąć z ognia.
W misce zetrzeć żółtka i stopniowo dodawać do nich 120 ml gorącego
płynu, mieszać energicznie aż się zagotuje.
Zdjąć z ognia i dodać sok z cytryn, mieszać. Potem dodawać powoli
masło aż się roztopi.

Całość musi wystygnąć.

Ostatnią częścią jest beza.
białko z 6-8 białek
120 g cukru
szczypta soli

Białka ubijamy i dodajemy szczyptę soli i stopniowo cukier.

Następnie rozgrzewamy piekarnik do 160 stopni. Rozprowadzamy masę
cytrynową na wypieczonym lekko cieście. Na wierzchu rozprowadzamy pianę,
formujemy wierzchołki. Pieczemy ciasto pół godziny, podawamy schłodzone.

Smacznego!

2011-09-06T09:30:00.000-07:00

"How to fight loneliness
Smile all the time
Shine your teeth to meaningless
And sharpen them with lies

And whatever is going down
Will you follow around
That's how you fight loneliness

You laugh at every joke
Drag your blanket blindly
Fill your heart with smoke

And the first thing that you want
Will be the last thing you'll ever need
That's how you fight it".

How to fight the loneliness, Wilco

Polecam również utwór

2011-09-03T11:57:00.000-07:00

Nie mogłam się dzisiaj oprzeć wielu zdjęciom.
Wynika to z podejścia typowo artystycznego,
ale i również smakowego.

To niesamowita sztuka, i sama przyjemność
dla naszego podniebienia.

Czy tak przygotowane potrawy nie byłyby
smaczniejsze? (;

Źródło: http://www.toxel.com/inspiration/2008/05/16/amazing-food-art

2011-08-29T11:04:00.000-07:00

Na dzisiejszy wieczór dwa, ciekawe filmy.
Pierwszy, dramat obyczajowy, w stu procentach australijski,
pt. "Ostatnia podróż".


	reżyseria: Glendyn Ivin scenariusz: Mac Gudgeon muzyka: Paul Charlier zdjęcia: Greig Fraser

Drugi, również dramat w produkcji kanadyjsko-niemieckiej,
pt. "Whistleblower".

	reżyseria: Larysa Kontracki scenariusz: Eilis Kirwan, Larysa Kondracki muzyka: Mychael Danna zdjęcia: Kieran McGuigan

2011-08-28T12:37:00.000-07:00

Panowie, strzeżcie się (;

Źródło: http://zolt.wrzuta.pl/obraz/0gjuv1Rk1Iw/sperm_joke_funny

2011-08-22T11:06:00.000-07:00

Na coraz zimniejsze noce, Anna Ternheim,
szwedzka wokalistka jazzowa, która łączy go
z folkiem i bluesem. Pod spodem kilka utworów.

2011-08-19T12:57:00.000-07:00

Dzisiaj obiektem mojej fascynacji jest nasz wzrok.
Niesamowite zdjęca udało mi się znaleźć na jednej ze stron,
na której ukazane są zdjęcia Surena Manvelyana.
Jest w nich wiele artyzmu, głębi i piękna, sami zobaczcie:

A teraz kilka ciekawostek. Na jednej ze stron pisze,
że człowiek o dobrym wzroku jest w stanie dostrzec
światło świecy z odległości nawet 22 kilometrów,
mało tego, w ciągu 12-godzinnego dnia mrugamy
łącznie około 25 minut. Wzór tęczówki każdego
z nas jest inny, unikalny, różnice są nawet wyraźne
w przypadku bliźniąt jednojajowych, dodatkowo
tęczówka lewego oka różni się od tęczówki prawego.
Według badań jednego z naukowców ludzie
o niebieskich oczach są bardziej narażeni na utratę
wzroku w starszym wieku, a u osób cierpiących
na krótkowzroczność, oczy wydają się zawsze większe.
Co najciekawsze oko odbiera obraz " do góry nogami",
dopiero dzięki zasłudze mózgu jest on odwracany.

Czy nie są one najpiękniejszą częścią twarzy?

Źródła:

http://flixnn.blogspot.com/2010/10/your-beautiful-eyes-amazing-art-inside.html

http://wizytalekarska.pl/a375/Ciekawostki-na-temat-wzroku

2011-08-06T11:07:00.000-07:00

Blisko ten czas, kiedy zimno przedostaje się
do każdego kawałka ciała, niepostrzeżenie,
jakby chciało wystraszyć zlęknione myśli.

Kolory, paradoksalnie cieplejsze, oszukują
nasz łaknący się wzrok do słońca.
A one prawdziwie gaśnie, minuta po minucie.

Wszystko zamiera, z wyjątkiem nas.

2011-07-28T12:33:00.000-07:00

Na dzisiaj, świetny obraz pokazujący
hierarchię w pracy.

Źródło: http://fishki.pl/fishka,Hierarchia-w-pracy,12154.html

2011-07-21T10:00:00.000-07:00

Dzisiaj dwa w jednym, czyli (prze)piękny utwór
Explosions in the Sky pt. "So Long, Lonesome",
równocześnie z udziałem latających balonów.

2011-07-19T11:19:00.000-07:00

To nie czas złotych liści,
poniewierających się w powietrzu,
przepełnionych tlenem zewsząd.

Nie ma i czerwieni, brązów,
szeleszczących dróg, błogiej ciszy,
kropel deszczu w ciągu dnia.

Pocieszamy się, mroźnymi pocałunkami,
przywołując ją wonią rumu z gorącej
(jeszcze) różanej herbaty.

Ona swoje, my swoje, taka jesień.

2011-07-18T06:31:00.000-07:00

Dzisiaj chciałabym się podzielić bardzo
ciekawymi zdjęciami, które mają uświadomić
nas wszystkich, jak ważna jest nasza planeta.

Pomysł oczywiście padł od WWF.
Warto również wspomnieć, że w Polsce WWF
działa od dokładnie 10 lat. Z tej okazji,
23 lipca można świętować z WWF w Warszawie.

Dla osób ciekawych - można sprawdzić swój
tzw. ślad ekologiczny:
http://www.footprint-wwf.be/footprintpage.aspx?projectId=115&languageId=12

2011-07-11T10:53:00.001-07:00

Na dzisiaj, zespół The National,
i "Bloodbuzz Ohio".

2011-07-07T13:47:00.000-07:00

"Od czasu do czasu wzgórze, na którym mieszkał

słoń i kwiat, odwiedzała żyrafa. Żyrafa miała

bardzo długą szyję i kiedy stawała na pagórku

i wyciągała ją, to ponad drzewami i górami

widziała koniec świata.
    Któregoś dnia kwiat zadał jej pytanie:
    - Jak wygląda koniec świata?
    - Jest piękny - powiedziała żyrafa.
    - A kto tam mieszka? - spytał słoń.
    - Żyrafy, rzecz jasna - odparła żyrafa.
    Słoń zwykł uważać, że na końcu świata żyją słonie.

A kwiat zawsze sądził, że tylko kwiaty mogą mieszkać

w tak odległym miejscu.
- Nie ma tam nawet jednego słonia? - zapytał słoń.
Żyrafa wyciągnęła szyję tak wysoko, jak tylko mogła.

Przez dłuższy czas patrzyła ponad drzewami i górami,

po czym rzekła:
    - Nie, tylko żyrafy.
    - Może żyrafy zasłaniają sobą jakieś kwiaty - podpowiedział kwiat.
    - Wykluczone - odrzekła żyrafa.
    - Ona nie mówi prawdy - odezwał się jakiś głos ponad nimi.

Był to wróbel, który przez cały czas siedział na głowie żyrafy.

- Widzę koniec świata trochę lepiej niż ona - i jest tam pełno wróbli.

Bardzo dużych wróbli, nawet większych niż orły.
[...]".

Żyrafa, która widziała koniec świata [fragment] / Słoń i kwiat /Brian PATTEN

2011-07-05T07:01:00.000-07:00

Magnetyzm końca, czyli dlaczego fascynują
nas katastroficzne przepowiednie?

Artykuł został podzielony na kilka tematyk:

Ludzie
Średnia długość życia człowieka nadal wydłuża się.
Okazuje się, że pewne leki lub zmiana diety mogą
wręcz spowalniać metabolizm, co w związku z tym
oznacza, że mamy pewien wpływ na podstawowe
procesy starzenia. 100 lat temu średnia długość
życia na Zachodzie była krótsza o około 25 lat.

Istnieją organizmy, które nigdy się nie starzeją.
Meduza, czy Stułbia są nieśmiertelne. Sosna oścista
żyje tysiące lat, a wieloryb grenlandzki nawet
211 lat.

Poruszony w artykule jest również inny temat:
transplantologii, pośmiertnym życiu zwłok,
zanikaniu kultur.

Ziemia
Wymienionych zostało 10 wytworów ludzkiej inwencji,
które nie wyszły świtu na dobre.
Okazuje się, że dodatkowa godzina dzienego światła
wiele nas kosztuje.

Pomysłodawca, G.V. Hudson zaproponował przesuwanie
wskazówek zegara o dwie godziny, aby o wiele lepiej
wykorzysać dłuższe dni lata.

Niestety, wygląda na to, że plan ten nie przynosi
oszczędności energii.Inne badania, pokazały, że
przestawienie się na czas letni, zwiększa liczbę
wypadków drogowych, może powodować depresję oraz
podwyższać ryzyko zawału serca.

Inne wymienione wynalazki to: wahadłowce kosmiczne,
które okazały się ani tanie, ani bezpieczne,teflon,
wysypiska, zamknięte platformy, głuchy telefon, mazut,
patenty na geny itp.

Innymi tematami poruszonymi w tym dziale to: środowisko
i bilans stanu rezerw naszej planety osiem wizji zagłady.

Kosmos
Podstawowym pytaniem z jakim mierzą się naukowcy to czy
czas może mieć swój kres?

Teoria wzgledności Einsteina mówi, że czas kończy się
w momencie zwanym osobliwością.
Przykładem osobliwości jest środek czarnej dziury.
Jednak jednocześnie ta teoria głosi,że osobliwości
są fizycznie niemożliwe.Ten paradoks można rozwikłać,
przyjmując, że czas nie ginie nagle, a umiera stopniowo.
Traci on pokolei: kierunek, pojęcie długości trwania i rolę.

Restart czyli nowe trendy, które pojawią się w nadchodzących
latach.

Przykładami tutaj są: cyfrowe splątanie czyli tworzenie
tak skomplikowanych technologii, że nie potrafimy ich
ogarnąć umysłem ani całkowicie nad nimi zapanować;
życie na zamówienie, czyli tworzenie nowych organizmów;
archiwa bez dna czyli nieograniczone możliwości gromadzenia
danych; rozwój neurobiologii - zagadki świadomośc;
koniec ery ropy naftowej oraz wiele wiele innych.

M. Moyer / Magnetyzm końca
T. Kirkwood/ Dlaczego nie możemy żyć wiecznie?
J. Pavlus/ Czas letni
G. Musser / Czy czas może mieć kres?

Świat Nauki/Październik 2010

2011-07-04T03:39:00.000-07:00

Dzisiaj, kolejny przepis.
Tym razem będzie to ciasto owocowe z budyniem.

Ja, wykorzystałam truskawki, ale mogą to być każde owoce.

I. Spód ciasta - kruchy
30 dkg mąki krupczatki
15 dkg cukru
1 jajo
pół kostki masła
1 łyżka sody
2 łyżeczki miodu

Wszystkie składniki zgnieść, wylepić formę do ciasta,
piec na lekko rumiano, około 20 minut w temperaturze
180-200 stopni. Następnie wystudzić.

II. Galaretka (smak w zależności od owoców)
2 galaretki sporządzamy zgodnie z instrukcją opakowania.
Dodajemy jednak mniej wody.

III. Krem budyniowy
0,5 l mleka ugotować z 3 łyżkami cukru. Osobno wymieszać
pół szklanki mleka z proszkiem budyniowym i 1 łyżką
mąki krupczatki oraz cukrem wanilinowym. Dodać to do gotującego
mleka i wystudzić. Potem, wystudzone zmiksować z pół kostki masła.

IV. Biszkopt
3 jaja
3 łyżki cukru
3 łyżki mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia

Białka upić na sztywno, dodać żółtka, mąkę, cukier
i proszek, delikatnie wymieszać i piec w temp. 190 stopnii.
Wystudzić.

Jeśli przeraża Was robienie biszkoptu, można kupić gotowy,
lub w saszetce (zawsze wychodzi idealnie).a.

V. Bita śmietana
Śmietankę kremówkę ubijamy na sztywno, dodajemy cukier i rozpuszczoną
schłodzoną żelatynę (3 łyżki żelatyny rozpuszczamy w małej ilości gorącej
wody i dokładnie mieszamy i studzimy).

Jak układamy wszystkie warstwy?
Najpierw kruchy spód ciasta, później krem budyniowy, biszkopt,
owoce zalewamy je tężejącą galaretką, oraz na sam wierzch bita śmietana.
Można ją posypać migdałami, orzechami lub wiórkami kokosowymi.

Ciasto trzeba trzymać w lodówce!

Smacznego!

2011-07-02T07:00:00.000-07:00

Na wieczory, samotne bądź nie (;
Under, pt. "Under"

2011-06-25T03:32:00.000-07:00

Dzisiaj polecam ciekawy melodramat z 2004 roku,
pt. "Oyster Farmer", Anny Reeves.

Film o dojrzewaniu, miłości, marzeniach.

muzyka: Stephen Warbeck
zdjęcia: Alun Bollinger

2011-06-22T12:06:00.000-07:00

RZECZ O PARACH
"Jak to się dzieje, że choć była to miłość
od pierwszego wejrzenia, choć po ślubie
jedli sobie z dziobków, to po latach...
ją wszystko w mężu irytuje, a on najchętniej
udusiłby żonę gołymi rękami. Czy to normalne?"

Według twórcy trójczynnikowej koncepcji miłości
taka jest jej dynamika. Tworzą ją trzy elementy:
namiętność, intymność i zaangażowanie.

Na początku związku dominuje namiętność, po latach
zaczyna przybierać formę intymną. To ten etap jest
najcięższy, dużo w nim pułapek.

Okazuje się, że kompromis w związku nie jest wcale
idealnym rozwiązaniem, bo każda ze stron rezygnuje
z części własnych celów. Zamiast tego psychologowie
proponują szukanie rozwiązań, które będą miały za
zadanie realizować równocześnie cele obu stron.

Kolejny artykuł mówi o czymś, co ciężko sobie wyobrazić,
o tzw. miłości w laboratorium.

Wystarczą ponoć trzy minuty obserwacji partnerów,
by przewidzieć czy zakochani stworzą szczęśliwe
małżeństwo.

Naukowcy opracowali metodę, która polega na
rozwiązywaniu przez dane osoby problemów,
kwestii spornych. Istnieją czterej jeźdźcy
Apokalipsy, czyli elementy, które potrafią
zniszczyć każdy związek:krytycyzm, obrona,
lekceważenie i utrudnianie.

Okazuje się zatem, że istotne jest radzenie sobie
z konfliktami przez partnerów, i to decyduje o
trwałości związku.

Para - dwoje na wulkanie uczuć, M. Brzezińska.
Miłość w laboratorium, R. Bradley
Charaktery / MAJ 2011.

2011-06-19T10:28:00.000-07:00

"Może to suma przypadków nad którymi nie mamy kontroli,
doprowadza nas w konkretne miejsca o konkretnym czasie,
a może to wybory, które dokonujemy, akcje, w których
bierzemy udział. Jeżeli nauczyłem się czegoś przez te
85 lat, to tego, że to czego chcesz nie ma nigdy znaczenia.
To co chcemy nigdy nie ma znaczenia. Ale nagle znowu..
czasami zaczyna je mieć."

Moonlight

2011-06-16T13:19:00.001-07:00

Przyjemne dla ucha, Drowning i Stereophonics.

2011-06-15T10:28:00.001-07:00

Pojawiają się nowe wnioski,na sam koniec
(a może dopiero początek) życia.
Nie sposób ich naliczyć, brakuje rąk, palców
u rąk i nóg.

Dostajemy za dużo szans na poprawki,
może tak jak na państwowych uczelniach,
powinniśmy za nie słono zapłacić?
A może po prostu nie powinny istnieć?

Coraz więcej nagiętych granic,
nie widać poświęceń, ciężkiej pracy nad sobą,
wszędzie powroty, usprawiedliwienia.

Brak nowego życia, nowych pomysłów,
(prawie) wszystko stoi w miejscu,
w jednym martwym punkcie, bo tak lepiej,
bo tak wygodniej, bo brak uciążliwego potu.

Co się dzieje z tym światem? Zapytano mnie
w tramwaju. Milczę, bo nie znam odpowiedzi,
tak jak Ty.

Może my żyjemy w innym świecie? :)

2011-05-29T06:15:00.000-07:00

Andrzej

Siedząc po raz tysięczny w pociągu,
zastanawiałam się tylko nad tym,
kto będzie tym razem moją "ofiarą"
lub czyją "ofiarą" będę ja.

W niecałej połowie trasy,
przysiada się mężczyzna,
wizerunkowo tandetny,
z wielkimi czarnymi okularami,
wiekowo starszy, 40-letni, tak na oko.

"Czy nie wyprawia może pani własnego ślubu?"
słyszę przez słuchawki. Nieco zaskoczona
tak śmiałym pytaniem, odpowiadam "nie, nie
zamierzam", chciałam dodać "nigdy", ale
coś mnie zatrzymało.

"Bo widzi Pani, ja organizuję śluby,
a sam na nich gram - to piękne zajęcie".
Co może być w tym pięknego? Pomyślałam..

Dopiero wtedy nawiązała się dyskusja,
o uczuciach - często chwiejnych, szybko
parujących, nieczystych, wątpliwych..

To była rozmowa o doświadczaniu, porażkach,
pięknych ceremoniach, rozwodach.

Pan Andrzej okazał się wcale nietandetny,
a życiowy, przepełniony wiarą, że wszystkie
śluby, w których uczestniczy będą tymi słusznymi
decyzjami, na całe życie.

"To nie jest piękne, patrzeć na znajomych tańczących na własnym ślubie,
a po kilku latach widzieć ich smutne twarze w sądzie, dzielących się majątkiem."

2011-05-23T13:43:00.000-07:00

Wytarte wspomnienia, jak spodnie wyrzucone gdzieś na strych,
między zakurzone zdjęcia, wypalone świeczki - jakby bez nadziei,
na lepszą rzeczywistość,na lepszy koloryt i dźwięki głośniejsze od pianina.

Wiatr ucichł, pozostały jedynie krople deszczu na lustrach, szybach,
gdzieś w środku, pomiędzy złem a dobrem, światłem a ciemnością,
przekreślony obraz, tym razem nie ołówkiem a piórem - nieodwracalnie.

A wszystko przez Paradise Circus, Massive Attack.

2011-05-22T08:13:00.000-07:00

"dziś już nie wiem, czy istniałaś,
tak jak wynaleziona kolej torowa,
ona też jest wątpliwa,
bowiem rozeszły się pociągi w trzy strony,
było tak gorąco, i ktoś wyrzucił kubek
po kawie z ostatniego okna,
zbryzgana dworcowa kostka,
trakcja szlifowała głośny szelest,
perony płynęły z głośników,
pierwszy, drugi, trzeci, kaszel, odjazd, gwizd,
a zakurzone wróble wpadały niemal w torebki
pokruszonych ciastek.

obrzydzenie wieku średniego,
gdy kusi cię inna kobieta, a ty mówisz nie, albo
nie teraz, za moment, dziś nie mogę.
stawiasz pomiędzy wami otwartą książkę,
sięgasz po chusteczkę, zamykasz coś w kieszeni,
i tylko dlatego, że myślisz o tamtym pociągu.

czy to znaczy właśnie pożegnanie,
czy tak ludzie zamykają się w ciekawszym świecie,
drugiej kobiecie, następnym mężczyźnie, kręgach wody?
czy to znaczy, że każdy ma swój pociąg,
konduktorkę, zawsze granatową, ujmująco uprzejmą,
mającą jednak w sobie coś męskiego,
co nie pozwala zapłakać tak nagle,
i w której oczach znajdzie się zapłatę za ten żal?

a może będzie trzeba powtarzać miłość miłość sen!
na każdej stacji, która oddala. miłość miłość sen!
która przebija jak igła szewska,
nanosząc kolejny ścieg,
by lepiej przylegać nagim ciałem do torów.
już nigdy od nich nie odejść."

Nagim ciałem, D. Świderski

Więcej o Dario: http://www.artbreak.com/Dario2

2011-05-19T05:07:00.000-07:00

Dzisiaj nieco zabawniej, niczym porządna hulanka.

Źródło: http://img.interia.pl/rozrywka/nimg/l/f/Rysunki_full_color_3609855.jpg

2011-05-15T08:10:00.000-07:00

Dzisiaj, nieco bardziej wyrafinowane klimaty muzyczne,
Foo Fighters oraz Kings Of Leon.

2011-05-10T12:55:00.001-07:00

Wylewający spokój,
gdzieś z głębokiego dna podświadomości..

Zbytnie odchylenia,
od tego co tu, co tam, i gdzieś indziej.

Wymyka się ukradkiem cała ta..
filozofia bycia.

Doug Paisley "At the End of the Day" on Viva Radio

2011-05-02T13:48:00.000-07:00

Dzisiaj (prze)piękny utwór, najlepszy na powroty tramwajem,
autobusem, autem - do swojego domu, ciepłej herbaty, dresu
i kapci.

"End of the Day", Doug Paisley.

2011-04-28T14:04:00.000-07:00

To co w fotografii jest piękne, to nic innego jak oko,

pewnego rodzaju wyimaginowany styl, chęć przecięcia granic

między ideałem a pięknem - wrażliwością.

Jest pewna Pani, moim skromnym zdaniem niedoceniana,

a uzdolniona, Pani Maria Pajek.

Więcej o jej twórczości: http://mariapajek.dphoto.com

2011-04-18T14:59:00.000-07:00

"Taivas viileissä pastelliväreissä, kuin pussillinen imeliä karamelleja, joita yksi toisensa perään murskaa vasten kitalakea.
Siveltimenvedot näkyvät läheltä katsottuna aivan selvästi, maali on paksua
ja paljastaa missä kohtaa taiteilijan mielenkiinto on herpaantunut, yksityiskohdat vähentyneet.
Huomaamatta on jäänyt siveltimestä irronnut yksittäinen karva, joka pilkistää auringon kirkastamasta pilvestä.
Kun siihen kerran kiinnittää huomionsa, on vaikea katsoa maalausta ajattelematta sitä.
Karvan voisi leikata huolellisesti pienillä kynsisaksilla, mutta joka niin tekee, joutuu maalin alle jääneen todellisuuden osasen,
näkymättömän virheen riivaamaksi."

W tłumaczeniu:
"Niebo w zimnych pastelach jak torebka landrynek, powoli kruszysz je o podniebienie.
Gdy przyjrzysz się uważnie, zobaczysz ślady pędzla, warstwy farby są grube.
Zobaczysz, gdzie skupienie malarza osłabło, gdzie osłabły szczegóły.
Jeden włos z pędzla zdołał umknąć uwadze; wyziera teraz spod chmury rozświetlonej słońcem.
Jeśli go zauważysz, już nigdy nie uciekniesz od niego myślami.
Możesz znaleźć nożyczki do paznokci, lecz jeśli go utniesz, nigdy się nie uwolnisz
od cząstki rzeczywistości schowanej pod farbą - tej niewidzialnej skazy."

METROPOETICA / Spacer po Wrocławiu / Sanna KARLSTRÖM, Hercena 16, 13:30

2011-04-16T13:47:00.000-07:00

Na samotne wieczory, Ray LaMontagne i Empty.

"I walk on down the hill,
through grass, grown tall and brown
and still its hard somehow to let go of my pain.".

2011-04-12T13:03:00.000-07:00

I tak to bywa z tym naszym sercem (:

Zdjęcie pochodzi: http://themetapicture.com

2011-04-11T08:39:00.000-07:00

Neurobiologia odporności psychicznej

"Ludzie niespodziewanie łatwo odzyskują
równowagę po wielkiej tragedii osobistej.
Skąd bierze się ta wewnętrzna siła?"
Jeszcze niedawno sądzono, że odporność
na stres wywołany przez różne czynniki
(jak utrata bliskich, czy nieszczęśliwe
zdarzenie) pojawia się rzadko.
Mało tego, jeśli się pojawia to u osób,
które genetycznie przejęły taką zdolność
po rodzicach bądź przez specyficzne
wychowanie w dzieciństwie.

Jednak..
badania nad żałobą tych ludzi
jak i osób, których dotknęła katastrofa
naturalna lub epidemia, wykazały, że
odporność psychiczna tych ludzi
jest bardzo powszechna.

Reakcje na stres są różne, czasami
mają podłoże patologiczne, czy
typowo narcystyczne, jednak nawet te
z pozoru negatywne pomagają osiągnąć
cel - pozbyć się kryzysu.

W artykule pojawia się pojęcie:
psychiczna prężność, które ma konkretne
podłoże fizjologiczne. Wszystko dzieje
się w podwzgórzu, która wyrzuca hormon
uwalniający kortykotropinę, który jest
sygnałem alarmu, że coś złego się dzieje.

Pytanie co z tym odsetkiem ludzi, którzy
nie radzą sobie ze stresem pourazowym.
Czy można wytrenować ich prężność, tak
by łatwiej znosili problemy?

Neurobiologia odporności psychicznej, G. Stix, Świat nauki / kwiecień 2011

2011-04-10T13:40:00.001-07:00

Na początek tygodnia, Laura Veirs i "July Flame".
Clip godny uwagi.

2011-04-06T07:12:00.001-07:00

Wychylasz głos, tam gdzie nie trzeba,
gdzie od wieków to cisza była domeną
całego tego sensu, ukrytego w głowie.

Wymyślasz banały, tak by stały się pretekstem,
pretekstem do gumowych rozmów, niczym ściana
do ściany, ukryty monolog w sobie.

Nie oddychasz dniem dzisiejszym, nie obserwujesz,
nie wyobrażasz sobie co czują inni,
jak wiele bólu przesyłasz do ich głów

..bo serca zniknęły w otchłani twojego ego,
gdzieś na dnie zamkniętym na klucz,
bez dostępu do jakichkolwiek szans.

2011-04-03T12:57:00.000-07:00

Dzisiaj kolejny sprawdzony przeze mnie przepis.
Powodem były 70-te urodziny Babci Heleny.

Nazwę ten "okaz" truskawkowym tortem.

I część to biszkopt
Składniki:
8 jaj
1 szklanka cukru
1 i pół szklanki mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia

Białka ubijamy z cukrem, następnie dodajemy po jednym żółtku,
nadal ubijając. Na sam koniec dodajemy mąkę z proszkiem do pieczenia.
Lekko wymieszać. Wylać na blachę i piec w temperaturze 180 stopni,
około pół godziny.

II część to sernik
Składniki:
6 jaj
pół kg zmielonego sera
20 dag cukru
1 budyń śmietankowy
15 dag margaryny

Margarynę ucieramy z cukrem, stopniowo dodajemy po jednym żółtku,
później dodajemy ser z budyniem (w formie proszku). Z białek ubijamy
sztywną pianę (dodajemy do niej szczyptę soli). Piec ciasto w temperaturze
180 stopni około 45 minut.

III część to masa truskawkowa
Składniki:
1 kg truskawek (mogą być mrożone lub już zrobione na mus)
2 łyżki cukru
3 galaretki truskawkowe.

Jeśli są to truskawki sezonowe lub mrożone, kroimy je w ćwiartki.
Wkładamy je do garnka, ogrzewamy i dodajemy cukier. Pod koniec wsypujemy
galaretki. Wszystko dokładnie mieszamy i zagotowujemy. Odstawiamy do lekkiego
stężenia.

IV część to masa budyniowa
Składniki:
2 budynie waniliowe
pół litra mleka
1 cukier waniliowy
25 dag margaryny lub masła
5 łyżek cukru

Na mleku wraz z cukrem gotujemy budyń. W misce ucieramy masło/margarynę
i ostudzony budyń dodajemy stopniowo (po łyżce).

Oczywiście wszystko łączymy, kolejno:
biszkopt dzielimy na dwie części (lub pieczemy je osobno dzieląc na pół poszczególne
wypisane składniki), pierwsza część idzie na dół, później połowa masy budyniowej,
na nią całe ciasto serowe, potem druga połowa masy budyniowej, następnie prawie
tężejąca galaretka z truskawkami i na samą górę biszkopt jasny.
Ciasto można polać polewą czekoladową i posypać wiórkami kokosowymi.

Smacznego!

2011-03-29T02:27:00.001-07:00

Na ten wiosenny czas.

2011-03-27T10:13:00.001-07:00

Piękny clip, udana muzyka,
The Rolling Stones, Following The River.

2011-03-26T11:11:00.000-07:00

                           Powietrze tu zupełnie przezroczyste
    w najgłębszej dali jakby lawendowe
    nie, nie mgła
               nie mgła!
                            - jawne na przestrzał:
    fioletowawy lekki przejrzysty kolor.
    Osobno widzi się każdziutki
                                      szlifowany ostro
                                                              kryształ gór
    osobno - kolejne wyiskrzone ich pasma
    te ostatnie jak usypane z grudek soli
    lub błyszczącego cukru.
    Tuż za plecami - jezioro z białą wyspą.
    Po lśniącym lustrze wody
    sunie zawsze łódka z prześwietlonym żaglem
    trójkątny żagielek prześwituje różowo
    jak palce przyłożone do żarówki
    i zawsze wisi nad nim mały putto:
                                         pucołowata lekka chmurka.
                            Na szafirowo-szarym tle jeziora -
    jasny, obrysowany słońcem dom na wzgórzu
                                         w którym mieszkam.
    Bardzo go lubię, a szczególnie lubię kuchnię
    ma szklistoperłowe opalizujące kafle
                                      godzinami mogę w nie patrzeć
    albo we wodę mrugającą w potrąconym wiadrze
                            w której widuje się na raz wszystkie zobaczone...
                                      to znaczy... zo ba czo ne...
       kiedyś zobaczone i zapamiętane rzeczy.
    Bardzo też lubię w naszej kuchni
    białe mleko wyciskane z biało-turkusowej folii
    jego srebrzystą strugę tryskającą w garnek
    potem - tęczujące drobne perełki
    których wciąż i wciąż
                               wciąż przybywa, gdy mleko się gotuje.
                            Budzi mnie rano pierwsze jasno dnia
    (nigdy w nocy nie zasłaniam okien)
    tą ciemniejszą połową jeszcze jestem we śnie
    choć widzę już świat - jego nową różową obecność
    raźne cieliste świtanie przez zamknięte powieki.
    Co dnia ten sam zawsze nowy dramat
    kiedy je otwieram:
    nagłe rozcięcie zasłony
                                      - nieodparta jawność.
    Chwytam ubranie leżące przy łóżku
    zbiegam między darnią po żwirowej ścieżce
    kamienną ostrogą wbiegam w jezioro
    skaczę -
                                  - i miękko przebijam sobą masyw gór
                            iskrzący cukier błyski soli.
    Na mokre ciało wdziewam bluzkę majtki spodnie
    i gumowymi podeszwami klapek
    zsuwam się do malutkiej mleczarni w dole
    ostrożnie stąpam po nawisłych skałkach
        poprzerastanych iskrami miki
               pożłobionych szmaragdowymi pasemkami mchu.
    W już wielkiej mleczarni biorę mleko
    kupuję księżycowe masło i księżycowy ser
    (takie �od wewnątrz złotawe�
    co niesłusznie nazywają złotym)
    w seledynowym sklepie spożywczym
    wybieram cztery połyskliwe
    i dwie chropawe ogorzałe bułki

    (znowu nie złote!
                                      - jestem po dwakroć oszczędna
                           &nbspzłotem szafuję niechętnie)

    wracam wzdłuż rozbryzgującego strumienia
    między poskręcanymi strużkami wody
    kamienną kotliną pnę się w górę
    tam gdzie rośnie coraz wyższa i jaśniejsza
    przeszklona weranda
    aż ją mam ogromną spiętrzoną nade mną.
    W kuchni smaruję bułki masłem
    (tamte połyskliwe są dla babki
    i mojego braciszka który zawsze jest przy mnie)
    potem - sprężysta rozpryskująca się struga

                                                              z nadciętego worka
    wreszcie
               - rojące się
                            coraz drobniejsze
                                      niezliczone pęcherzyki mleka

    (światło barw
               - osobne osobliwe światła każdej z barw!)

    czyli to co po dwakroć
                            po czterykroć
                                      każdego dnia lubię widzieć najnajbardziej.
                                 Opalizujące. Schnące po brzegach.
    I znowu rojące się, kipiące.
    Tęczujące niebieskawolila...
                                      zielonawoniebiesko...
                                                     różowawo...
                                                                     różowo.
    Zawisające nad ogniem.
    Wielkimi lepkimi gronami
    kapiące na kotlinę.

Powietrze tu zupełnie przezroczyste, A. Falkiewicz

2011-03-23T13:44:00.000-07:00

Ciekawy teledysk, piękna muzyka,
oczywiście Pink Floyd, Learning to Fly.

2011-03-21T11:16:00.000-07:00

Sztuczność bije z wielu stron,
tych poprzecznych i podłużnych,
niczym jak w tunelu, bez wyjścia.

Miny, gesty, słowa wychodzą z ram,
jak postaci bez siły przebicia,
straszą swoją obojętnością.

Szukaj czegoś głębiej mówisz,
poza tunelami i postaciami.
Szukaj ukrytego umysłu, który tym rządzi,

każdego dnia.

2011-03-19T15:06:00.000-07:00

Tytuł: "Oralny sex".

Już teraz wiemy do czego potrzebni są mężczyźni.

2011-03-16T07:36:00.000-07:00

Dzisiaj kolejny talent, Mariusz Janiszewski.
Więcej o nim samym jak i jego fotografiach:
http://www.nikon.pl/pl_PL/pro/Galerie/Galeria_NPS/2009/Mariusz_Janiszewski.page?

2011-03-11T13:48:00.001-08:00

Tak mało powiedziałem.
Krótkie dni.

Krótkie dni,
Krótkie noce,
Krótkie lata.

Tak mało powiedziałem,
Nie zdążyłem.

Serce moje zmęczyło się
Zachwytem,
Rozpaczą,
Gorliwością,
Nadzieją.

Paszcza lewiatana
Zamykała się na mnie.

Nagi leżałem na brzegach
Bezludnych wysp.

Porwał mnie w otchłań ze sobą
Biały wieloryb świata.

I teraz nie wiem
Co było prawdziwe.

Tak mało / Cz. Miłosz / 1969

2011-03-08T12:16:00.000-08:00

Na dzisiejszy wieczór utwór pt. "Black Magic Woman"
w wykonaniu The Mick Fleetwood Blues Band.

2011-03-07T12:59:00.000-08:00

Dzisiaj podzielę się swoimi przepisami.
Choć za nami tłusty czwartek..
przepisy będą dotyczyły dwóch słodkości: faworków i pączków.

Pączki

Co prawda nie są one z farszem, ale..
dla łasuchów można dodać farsz bez problemu.

Skład:
100 gram masła
jedno jajko
dwie łyżki cukru
opakowanie cukru waniliowego
dwie szklanki mąki
2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/9 litra mleka

Na samym początku najlepiej utrzeć jajko z masłem,
dodając zarówno cukier waniliowy jak i ten zwykły.
Na samym końcu dodajemy proszek do pieczenia i mleko.

Jeśli zależy nam na linii i nie chcemy przyswajać tak wielkiej
dawki tłuszczu, dodajemy 2 łyżkę octu lub alkoholu.

Kiedy uzyskamy jednolitą masę, formujemy kulki.
Jednolita masa nie ma być lejąca. Jeśli taka jest, dodawać
mąki do skutku.
Uformowane kulki nie mogą być duże, ponieważ w etapie późniejszym
możemy mieć problem z ich usmażeniem.

Smażyć na głębokim i rozgrzanym oleju i na małym ogniu.
Po wysuszeniu z nadmiaru tłuszczu, posypać cukrem pudrem.

Faworki

To jeden z najprostszych przepisów na naprawdę pyszne słodkości.

Składniki:
35 dag mąki
jedna łyżka miękkiego masła (może być Delma)
trzy żółtka
jedno całe jajko
siedem łyżek kwaśnej śmietany
jedna łyżka spirytusu lub octu

Podobnie jak w przypadku pączków, robimy jednolitą masę ze składników.
Sposób formowania jest jedynie inny.
Konsystencja ciasta ma być możliwa do ugniatania, ponieważ trzeba je rozwałkować,
na cienki placek. Po tym etapie kroimy prostokąty i nacinamy każdy lekko na środku.
Po czym przekładamy przez otwór jeden koniec.

Na rozgrzanym tłuszczu smażymy i po wysuszeniu się posypujemy cukrem pudrem
oraz cukrem waniliowym.

Smacznego :)

2011-03-05T15:15:00.000-08:00

Co dzisiaj? Dzisiaj blues w aranżacji Santany,
pt. "Stormy Monday".

2011-03-04T13:44:00.000-08:00

To był zimny zmrok,
zmywał wszystkie nadzieje.

Swoją ciemnością odstraszał biel,
która mimo to naiwnie kroczyła za nią.

Wszystko gaśnie, a cienie kroczą za Tobą,
boisz się spojrzeć za siebie, czyją twarz ujrzysz?

2011-03-04T01:19:00.000-08:00

"Zrzucam z siebie te śniegi, prześcieradła, lata,
biegnąc (po co?), czy - goniąc nie wiadomo za czym.
A już lód poszarzały przemienia się w wodę.

Mówię "biegnąc" a to jest takie, jakbym latał
w sobie - nie w tym, co mówi, lecz w tamtym, to znaczy
w tym samym (ale skrytym pod tającym lodem

przed tym mną), przemienionym w pole do latania
(bo nie powiem, że w niebo), więc tylko widziałem
wirowanie tak szybkie, że się wydawało

bezruchem, który także i lot mój pochłaniał
przejrzystością (będącą chyba moim ciałem),
ale to było - z ciała obnażone - ciało

spowite w taką nagość z ognia, co nie parzy
(wewnątrz kryształu wody idealnie czystej,
prawie nie odczuwanej przez wrażliwą skórę)

i w tym wirze zjawiona piękność Twojej twarzy
wyrwała mnie z tamtego mnie (czy nie-mnie), Chryste,
i - nie wiem, jak powiedzieć - utonąłem w górę."

0. Naśladowanie, Rtęć, B. Kierc

2011-02-28T11:18:00.000-08:00

Uwidocznić niewidoczne

"Świat wygląda zupełnie inaczej w zależności od skali.
Piękno można znaleźć w najbardziej nieoczekiwanych miejscach:
wewnątrz kwiatu przydrożnego chwastu, w szczegółach anatomicznych
pchły czy pod kapeluszem grzyba rosnącego w obumarłym drzewie".

Jedni z nas badają cały ten mikroświat z przyziemnych, naukowych
powodów, inni odnaleźli w tym pasję i przygodę, łącząc naukę i sztukę.

Takim przykładem jest Laurie Knight, który twierdzi, że "chce zobaczyć
rzeczy niewidoczne dla innych".
Przez nagromadzenie się rzeszy takich artystów, pojawił się konkurs,
gdzie można zgłaszać zdjęcia mikroskopijnego świata.
Konkurs nosi nazwę Olympus BioScapes International Digital Imaging.

Uwidocznić niewidoczne/ D. Castelvecchi / Świat nauki / Styczeń 201.

2011-02-26T04:35:00.000-08:00

Dzisiaj prawie jak ciepła bułeczka melodia

B. Dylana, Beyond Here Lies Nothin'.

Polecam.

2011-02-24T13:46:00.001-08:00

Opary mgły zwisają za głęboko,
za mało przestrzeni wokół,
zbyt duszno na poranek.

Wojna tuż tuż,
a z nią strach, odwaga, honor.

..tylko gdzie Ci wojownicy?

2011-02-20T13:31:00.000-08:00

Dzisiaj przepiękny utwór w wykonaniu Diany Krall,
Fly Me To The Moon (live Las Vegas).

2011-02-17T14:16:00.000-08:00

Flamenco to nie tylko sztuka tańca, ale i śpiew,
muzyka cyganów andaluzyjskich.
Łączy ona elementy różnych kultur, w tym:
żydowskiej, hinduskiej, perskiej, arabskiej i egipskiej.

Flamenco wyróżnia się ekspresyjną wymową, często
związaną z nieładem, w którym brak estetyki.

"Duende" to nic innego jak symbolika,
w tym wypadku szatański duch, który
przekazywał euforyczne uniesienia.
To one powodowały wyzbycie się leków,
oraz przeżycie czegoś mistycznego,
co wręcz powodowało katharsis.

2011-02-15T13:56:00.000-08:00

„Podczas ulewnych deszczy zawsze miał wrażenie,
że czas staje w miejscu. Jakby następowało zawieszenie,
swego rodzaju antrakt, podczas którego można było spokojnie
odłożyć to, co się akurat robiło, by po prostu stanąć przy oknie
i całymi godzinami patrzeć ze zdziwieniem na ten spektakl
opadającej bez końca kurtyny łez.”

Książę mgły, C.R Zafon

2011-02-12T13:02:00.000-08:00

Sunny Afternoon, The Kinks

2011-02-11T11:22:00.001-08:00

Potłuczone lustro,
dębowe drzwi, białe gzymsy
i ściany o aromacie parzonej kawy..

Siedem lat nieszczęścia,puka do drzwi,
czy otworzysz?

2011-02-04T13:36:00.001-08:00

Przestrzeń..

2011-02-02T15:01:00.000-08:00

Wczoraj był grudzień,
ten pachnący herbatą i rumem,
rozwiany śnieżną pościelą,
wymalowany obrazami na oknach.

Grudzień załadowany książkami,
wyrobionymi przez tyle linii papilarnych..

Ten, co to się nigdy nie uśmiecha,
wręcz boczy na cały świat, nie mogąc doczekać się
wyostrzonej zieleni, posmaku poziomek, woni konwalii..

I wtem ktoś zapukał, niby mędrzec jakiś,
wyczarował płatki śniegu, te iskrzące gdzieś w oddali,
kilka kamieni dość olbrzymich, wokół las i płomienie palonego ogniska,
takie co to niby dają nadzieję na lepsze jutro, na lepsze zakończenie tych dni.

2011-02-02T07:29:00.000-08:00

Bezimienny

Coraz rzadziej widać ludzi z uśmiechem,
tymi iskrami w oczach, pożądaniem życia.

On był inny i tą swoją innością zarażał wszystkich,
którzy mieli z nim styczność.

Otwarty, pełny humoru, nieco figlarny i pewny siebie.
Czytał Szekspira, bo "Sen nocy letniej" rozbawiał go płaczu.

Czy miał intuicję, czy jedynie (aż) doświadczenie w jakich sytuacjach
bywają ludzie? Nie zdążyłam wyciągnąć.

"..bo widzisz, nie wszyscy myślą o tym co widzą.
Po mnie widać, że jestem zarozumiały, po tobie wielką samotność,
a po tej pani co przeszła, że za bardzo znerwicowana. Wystarczy
tylko uważnie patrzeć a wnioski pojawiają się same z siebie."

2011-02-01T15:06:00.000-08:00

Wyśniony czas w głowach,
gdzieś ponad nami raj,
raj przepełniony czerwienią jabłoni,złocistymi liśćmi,
błękitem nieba i bielą, bijącą od tych welonów, baranków..

Brak tulipanów, tych czarnych holenderskich,
dobrych min do złej gry, gwieździstych, ponurych nocy
czy mglistych poranków.
Wszystko magiczno-jałowe,bez wyrazu, bo bez treści.

2011-01-31T12:42:00.000-08:00

Trafiłam na prace Pana Grzegorza zupełnie przypadkowo.
Ta, którą zamieściłam na blogu posiada swój tytuł oraz cykl
(tytuł: "Samotność", cykl: Machiny Latające)
G. Radziewicz zajmuje się nie tylko malarstwem, ale i fotografią,
grafiką, czy "digital painting".

Więcej tutaj: http://www.radziewicz.art.pl

2011-01-30T14:08:00.000-08:00

Gorąco polecam film Ch.Nolana pt. "Memento".
Ciekawy, dający do myślenia kryminał.

2011-01-28T12:20:00.001-08:00

Nie oczekujemy powitań,
wielkich słów, uścisków.

Czas stoi w miejscu,
wskazówka zbyt wielki ciężar znosi,
a liczby mieszają się, wręcz kotłują,
szukając swojego miejsca..

Wszystko to w książkach,
wtapiających się linijkach,
które zmysłowo tańczą po myślach..

2011-01-26T14:00:00.000-08:00

"Jestem dziewięciosylabową zagadką ,
Słoniem, ociężałym domem,
Melonem spacerującym na dwóch wiciach
O owocu czerwony, kości słoniowa, piękne drzewa!
Bochen ten pokaźny z drożdżowym wzniesieniem,
Monety nowo-bite w tej wypchanej sakiewce.
Jestem środkiem, etapem, cielną krową
Zjadłam torbę zielonych jabłek,
Wsiadłam do pociągu i nie mogę już wysiąść."

Metafory, S.Plath

2011-01-25T15:30:00.000-08:00

Spodobał mi się soundtrack,
pomimo tematyki filmu

Talk Show Host, Radiohead

Little Star, Stina Nordenstam

2011-01-24T14:34:00.000-08:00

"Pewnego dnia zatelefonowałem do niej do szpitala z propozycją. Ofiarowałem jej podróż dookoła świata w królewskich warunkach. Fundowałem najpiękniejsze suknie z najsłynniejszych domów mody, w których defilowałaby na pokładzie dużego pasażerskiego statku, sącząc koktajl. - Proszę nie wierzyć temu, co mówią lekarze.
Odłożyła słuchawkę, a ja się rozpłakałem. Właśnie odkryłem, że ją lubię. Że lubię ją także.

Całkowicie beztroska, ale niezbyt sprytna, nieprawdaż. Jak krzak róży, który kupiła dla etykietki: Jestem cała pokiereszowana.

Chyba stanę się nieufna. Będę patrzeć na życie przez judasza. Nie otworzę więcej drzwi. Odsunąć się. Hasło. Odzew. Następny proszę. Proszę wejść na sukna. Zostać w przedpokoju. Nie poruszać się.

- Ależ nie, taka się nigdy nie staniesz. Nie potrafisz być taka, choćbyś bardzo chciała. I ludzie nadal będą wkraczać w twoje życie, kiedy będą chcieli, nawet jeśli teraz nie masz już na to ochoty.

- Bo jesteś jak buldożer, który niszczy wszystko na swojej drodze. Mój smutek... No powiedz, jak na ciebie działa mój smutek? Przeszkadza ci, wkrótce zacznie drażnić. "

Gorzki smak brazylijskiego cukru / M. Podgórnik

2011-01-23T14:03:00.000-08:00

Twoja śmierć była przewrotem,
wszystkiego co miało znaczenie.

Wino nie było wytrawne,
Ciastko nie miało słodyczy.

Każdy oddech był za ciężki,
zbyt duszący, mdły jak woń jaśminu.

Tekst i forma zlewały się,
w niepojęte określenia.

Nieufność i tęsknota wypełniały siebie
nawzajem, tak na przemian, jak w miodowniku.

2011-01-22T15:01:00.000-08:00

"Oddechami czas wymierzam po kropli
do retort istnień wybuchających naokół.
Dalej smutku gubię pieśni czerstwych oceanów.
Głęboko -
- opadają porty skwarnych nawiedzeń zieleni.
Ciężej oczy odchodzą od łanów
od dni przytajonych pszenicą ciepła.
Odetnie mnie dalej deszcz każdy jak czarny chrzest.
Gdy noc w powietrzu jak lustra zakrzepła
da się krajać:
wąskimi diamentami łez.
Wszyscy
bezsenni podchodzą do wystaw moich oczu.
Ciemniej przygasa każde odbicie oblicz
szkłem balansują w śliskich sznurach wzroku
na mym spojrzeniu jak na wąskiej grobli.
Nic to
pancerz dni już mnie przekuł i okuł
jak dzwon bez serca."

Orbity / K. Baczyński