18 lutego 2012

"tylko szedłem ulicą, a ktoś cisnął w twarz
moje imię. nic już nie będzie takie,
jak chciałem, żeby było. mgła
rzucała mi się pod nogi, teraz przyjdzie
wyłonić się, udawać, że od początku
miałem być czymś więcej niż obrysem.

nie mogę żyć tu - powiedziałaś i wtedy

otworzyłem oczy: arterie lśniły,
przechodnie zdruzgotani blaskiem
nie chcieli podnieść się, ponieść
gdzieś poza wystrój wnętrz.
musisz tu zostać, spłachetku,
unieść ręce do góry, czekać
w geście zwycięstwa
na ostateczny krach miasta.




obudziłem się bez pamięci

o śnie zupełnie. chwyciłem telefon
i mówię: płakałem, więc musiałaś przyjść
tej nocy jak przychodzi zjawa
dziadka, któremu kuli nie przyniósł Bóg,
ale coś dalece mniejszego.

nie jesteś już obywatelką tego miasta,

tego kraju. zabijasz ze mną czas,
bo tylko w czasie widzisz jeszcze
coś żywego. choć nawet tam ofiary
szukają swojego miejsca.

jutro obudzę się znów i przypomnę sobie,

jak odjeżdżałaś, jak całe powietrze
wydało mi się nagle prochem. nikt
tu nie strzela, ale trzeba brodzić.
ktoś wchodzi na dach i dosypuje.




ładnie mi się śnisz. z lotu ptaka

wyglądałoby to wszystko jak pochód
bandytów (chłopcy rodzą się teraz
częściej). ciemne masy,
obecni wszyscy, których nie ma,
choć najbardziej obecny jest szelest
i w tym szeleście trwanie.

ładnie mi się śni twoja śmierć.

coś mnie przytula w mroku,
coś szepcze, każe oddać się
bez protestu i w całości. nie
mówię: zgoda. bo dokąd pójdę?
taki lekki, w cudzych rękach?"

Trzy wiersze funeralne, Tuxedo

Więcej o autorze tu:


15 lutego 2012













Seria, którą zaprezentowała  PeLargoNia1,
bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła.
Wodzący kontrast, paradoksalne połączenia
kolorystyczne, zaprezentowanie cienia i
delikatności kobiety, wywołują wiele emocji..

Tylko pozazdrościć takiego wyczucia..
Seria nosi nazwę "szukam słów".
Zapraszam na stronę po więcej prac:
http://pelargonia1.digart.pl
 

10 lutego 2012

Każdy ton głosu zbywa,
napełnia usta tarninowym smakiem,
przez które cierpkość staje się drażliwa.

Każdy dotyk rwie,
ściska serce żelazną dłonią,
jakby chciała intensywnie poruszyć do życia.

Wszystko za dotkliwe, za wyraziste,
w tym to zimno przeraźliwie krzykliwe.

9 lutego 2012

"Nagle zrozumiałem coś, co trudno jest wyrazić słowami na jawie. Ale we śnie znaczenia nie potrzebują ubierać się w słowa, by być zrozumiałymi. A chodziło mniej więcej o to, że nic naprawdę nie jest takie, jakie nam się wydaje.
Że widziałem świat tylko z jednej strony, ze strony mojego okna. Tymczasem z okna na ósmym piętrze widać było wszystko inaczej, odwrotnie, jakby w zwierciadle. Choć przecież ja wciąż pozostawałem ten sam, choć odmienny w swoich własnych oczach i zupełnie różny w oczach Jego."


Polowanie na obłoki, I. Kulikowski

29 stycznia 2012

Na piękną, zimną i słoneczną niedzielę, równie ciekawy utwór.
Uroczy głos i ciekawe brzmienia.



Hugh Laurie&Tom Jones, Baby Please Make a Change.

25 stycznia 2012





Dzisiaj chciałabym gorąco polecić galerię Monalli.
Jej prace to zdecydowanie portrety, w których się specjalizuje.
Zdjęcia poruszają, przenoszą nas do innego świata, w którym
zasadą jest jego piękno.

Zapraszam: http://monalli.blogspot.com

23 stycznia 2012

Czy da się na stałe zmienić kolor oczu?

W chwili obecnej, osoba, która marzy o innym koloru oczu niż ma, może zadowolić się jedynie szkłami kontaktowymi. Wkrótce jedynie nie będzie zmuszony do zakupu sztucznego koloru. Amerykański okulista Gregg Homer opracował metodę, dzięki której, można zmienić oczy brązowe na te, niebieskie.

Dzieje się tak dlatego, że osoba posiadająca brązowy kolor oczu, w istocie posiada kolor niebieski. Dlaczego zatem go nie widać? Błękit zasłania warstwa brązowego pigmentu. Aby go się pozbyć, według Homera, wystarczy zastosować zabieg laserowy, 20-sekundowy oraz cztery tygodnie cierpliwości. Podczas tych czterech tygodni, oczy przejściowo ściemniają się, a potem staną się błękitne.

Sekrety technologii/Sekrety nauki/Luty 2012
.